Dominique van der Pauw

Roeien

Hoe ben je met je sport begonnen en hoe jong was je toen?

Ik ben begonnen als studentenroeier tijdens mijn studie toen ik 18 was. Tijdens de introductieweek in Maastricht werd ik veel benaderd door mensen van de roeivereniging MSRV Saurus omdat ik lang was. Daarnaast bleek dat ik ook aardig wat wattage kon leveren op een ergometer. Dat samen is een goede combinatie voor een wedstrijdroeier. Vanaf de allereerste nationale wedstrijd op de bosbaan in Amsterdam wist ik dat ik dit wilde doen!

Wanneer ben je bij Sporttop gekomen?

Ik ben bij Sporttop begonnen in september 2017 en begeleid op dit moment badmintontalent Imke van der Aar. 

Waarom vind je het belangrijk jouw ervaring in het topsportleven met nieuwe generaties topsporters te delen?

Ik heb zelf 12 jaar lang topsport gedaan op het allerhoogste niveau. Daarbij heb ik veel ervaring opgedaan met verschillende teamgenoten, wisselende coaches, vele tegenslagen en geweldige hoogtepunten. Het is niet alleen erg leuk maar ook zeer waardevol om deze kennis te delen met nieuwe talenten. Ik geloof er sterk in dat je van elkaar kunt leren en niet elke fout zelf eerst hoeft te maken. Iedereen heeft zijn of haar eigen uitdagingen maar als ik daarin iets kan betekenen dan doe ik dat graag! Imke geeft zelf aan hoeveel advies ze van mij wil, dat is ook een leerproces. Daarnaast is het leuk om over onderwerpen te sparren met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt.

Wat was jouw sportieve hoogtepunt?

Mijn sportieve hoogtepunt was wel de bronzen medaille tijdens de wereldbeker in Luzern. Ik zat op dat moment in een team waarbij alles klopte. We waren verschillende meiden maar hadden een enorm vertrouwen in elkaar en in het team en bovenal zoveel plezier! Onze coaches waren echt onderdeel van dit team en wisten precies hoe ze ons optimaal voorbereid aan de start moesten krijgen. Ik heb intens genoten van die finale race! We roeien beter dan we ooit hadden gedaan maar in de allerlaatste 100m konden we toch nog extra versnellen waardoor we die medaille wonnen. Een zeer bijzonder moment waarbij ik weer een glimlach op mijn mond krijg als ik eraan terug denk.


Hoe zou jij je leven als topsporter willen karakteriseren?

Het was een ongelofelijk mooie periode. Stel je even dit beeld voor: in de vroege ochtend is het nog wat mistig op de Amstel. Maar de zon komt langzaam door en begint te stralen. Jij bent de enige ploeg zo vroeg op een spiegelglad water. Je hoort alleen maar het ritmische getik van de riemen die smooth door het water bewegen want door de mist zie je verder niets om je heen. Op een enkele meerkoet na heerst er een serene rust. En dat is dan je werk! Hoe gaaf is dat?  

Wat zou je anders gedaan hebben?

Ik zou anderen wat meer om advies en hulp gevraagd hebben. Ik wilde altijd alles alleen doen, vond dat stoer en krachtig overkomen. Maar dat werkt helaas niet altijd. Pas tegen het einde van mijn sportieve carrière heb ik geleerd dat het juist heel waardevol en slim kan zijn om anderen om hulp te vragen.

Hoe was jouw overstap van je topsportleven naar je maatschappelijke carrière?

Op dit moment zit ik nog in die transitiefase. Ik volg het Krachtprogramma van de Sportmaatschappij, om samen met andere oud-topsporters te sparren over nieuwe uitdagingen en doelen in de maatschappelijke context.

Wat is jouw beste tip die je zou willen meegeven aan een talent?

“Real character is shown when the coach doesn’t look”